اگر تغییر نکنید میمیرید لطفا تغییر کنید از تغییر نهراسید ترس را کنار

 بگذارید و همیشه آینده نگرباشید شما به سوی تغییر بروید قبل از این که

 تغییر به سویتان بیایید                                                                                                                                (بر گرفته از کتاب *چه کسی پنیر مرا جابه جا کرد*)

بردی دل من از تو آن میخواهم
وز گمشده ی خویش نشان میخواهم
سر مصرع هر بیت تو حرفی بردار
هر آنچه که شد از تو آن میخواهم
من تو را
عشقت را
حتی دوست نداشتن هایت را
در سینه ام
در خیالم
در روحم
حبس خواهم کرد

   دوست دارم

من / عشق

پاك                  يعني

سرزمين                      لحظه

يعني                                 بيداد

عشق                                     من

باختن                                                            عشق

جان                                                                          يعني

زندگي                                                                               ليلي و

قمار                                                                                  مجنون

در                           عشق يعني ...         شدن

ساختن                                                                                   عشق

دل                                                                                       يعني

كلبه                                                                           وامق و

يعني                                                                      عذرا

عشق                                                              شدن

من                                     عشق

فرداي                                يعني

كودك                          مسجد

يعني               الاقصي

عشق /  من

 با هزارو یک ترفند شاخه گلی

 مصنوعی را در میان گلهای

 شاداب گلدانت پنهان کردم و

 بر دفتر خاطراتم نوشتم :

                تو را دوست خواهم داشت         

                                         تازمانی که آخرین گل پژمرده شود ... 

 روي دريچه قلبم نوشتم ورود ممنوع 

عشق امد و گفت: من بي سوادم

قطره عبور کرد و گذشت .قطره ایستاد و منجمد شد.قطره روان شدو راه افتاد و به آسمان رفت

هر بار چیزی تازه از رنج و عشق و صبوری آموخت

تا روزی که خدا گفت:امروز. روز توست . روز دریا شدن

وخدا قطره را به دریا رساند

قطره طعم دریا شدن را چشید وطعم دریا شدن را

روز دیگر قطره به خدا گفت: از دریا بزرگتر؟

از دریا بزرگتر هم هست؟

خدا گفت:آری هست

قطره گفت: پس من آن را می خواهم.بزرگترین را.بی نهایت را .

خدا قطره را برداشت و در قلب آدم گذاشت و گفت:

این بی نهایت است .آدم عاشق بود .دنبال کلمه ای می گشت که عشقش را توی آن بریزد

اما هیچ کلمه ای توان سنگینی عشق را نداشت

قطره از قلب عاشق عبور کرد

آدم همه ی عشق را توی قطره ریخت.

وقتی قطره از چشم عاشق چکید خدا گفت:

حالا تو بی نهایتی .

در انزوایی که تو را عاشقانه در بر دارم

و حرارت وجودت را چون شیره ی گیاهی جادویی می مکم

و همه ی پیکر بی مثالت را درمی نوردم

از پیشانی تا لبانت

و از سینه تا نک انگشتانت

و  رشته رشته ی گیسوانت را چون طنابی در دست می گیرم

تا از آن به قله ی وجودت فایق آیم

و تو را در آغوش کشم

چون جلبکی که سنگ را

و رودخانه ای که دره را

و آبشاری که آسمان  را

تا از آنجا دری به سویم گشوده شود

دری به بهشت که با تو رنگ می گیرد

و بی تو به جهنمی سوزان بدل می شود

در فکر هدف های آینده

**یا به اندازه اهدافت تلاش کن یا به اندازه تلاشت هدف داشته باش**